کارن راس یک مهره بلندپایه دولتی بود؛ دیپلماتی حرفه‌ای که باور داشت دموکراسی غربی می‌تواند همه ما را نجات دهد. اما کار در داخل سیستم باعث شد او شاهد شکست‌ها، فریب‌ها و انگیزه‌های پنهانی آن باشد. او فساد قدرت را از نزدیک لمس کرد. پس از جنگ عراق، کارن سرخورده شد، شغلش را رها کرد و به جستجوی پاسخ‌ها رفت.

یک فیلم‌ساز ظهور رسانه‌های راست‌گرا را از دریچه نگاه پدرش بررسی می‌کند؛ کسی که غرق شدن در این رسانه‌ها او را افراطی کرد و بنیان خانواده‌شان را به لرزه درآورد. او متوجه می‌شود که این پدیده سیاسی در خانه‌های سراسر کشور در حال تکرار است و از پیامدهایی پرده برمی‌دارد که رسانه‌های محافظه‌کار برای خانواده‌ها و یک ملت به همراه داشته‌اند.

فرضیه اصلی مستند «بهتر است ناگفته بماند»، در تحلیل بی‌پرده افراط‌گرایی غالباً خشونت‌آمیز در چشم‌انداز سیاسی امروز غرب نهفته است. در حالی که دموکراسی لیبرال در غرب به طور فزاینده‌ای به چالش کشیده می‌شود، ما تاکتیک‌های خطرناک به کار گرفته شده توسط چپ‌های رادیکال و راست‌های افراطی را به یک اندازه افشا می‌کنیم. در دنیایی که قطبی‌سازی سیاسی چارچوب زندگی ما را تعیین می‌کند، بیش از هر زمان دیگری به مسیر جدیدی برای اتحاد نیاز است. ارزش این فیلم در تاثیرگذاری، ایجاز و قابل فهم بودن آن است؛ چرا که ما با پایه‌های فلسفی چپ رادیکال و همتای راست افراطی آن‌ها روبه‌رو می‌شویم.

مروری بر یک لحظه خاص در تاریخ اوایل قرن بیستم، زمانی که در سال ۱۹۱۳، هلن کلر (۱۸۸۰-۱۹۶۸)، نویسنده، سخنران و فعال سیاسی نابینا و ناشنوا، برای نخستین بار در ملاء عام درباره سوسیالیسم و جنبش‌های پیشرو سخن گفت.

«نسل دوباره» یک فیلم مستند آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ به نویسندگی و کارگردانی فیلیپ مونتگومری است که به بررسی مسائل پیش روی جوانان و نوجوانان امروزی و تأثیراتی می‌پردازد که به فرهنگ فعلی بی‌تفاوتی نسبت به مسائل سیاسی و اجتماعی در ایالات متحده دامن می‌زنند.

داستان شگفت‌انگیز و ناگفته ایستگاه رادیویی زیرزمینی و رادیکال WBCN-FM در بستر تغییرات عمیق اجتماعی، سیاسی و فرهنگی اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی. این مستند با استفاده از تصاویر، صداها و داستان‌های واقعی کسانی که از طریق این ایستگاه با هم ارتباط برقرار کردند، به بررسی شکوفایی موسیقی و جریان‌های ضد فرهنگ، اعتراضات ستیزه‌جویانه ضد جنگ و حقوق مدنی، و جنبش‌های نوظهور آزادی زنان و اقلیت‌ها می‌پردازد.

سفری برای یافتن ریشه‌های دانش.

مستند «برنامه‌ریزی ملت؟» نگاهی جامع به تاریخچه پیام‌های پنهان در آمریکا دارد. به گفته بسیاری از مقامات، از اواخر دهه ۱۹۵۰ محتوای پنهان از طریق تمام اشکال رسانه‌های جمعی از جمله فیلم‌سازان هالیوودی مانند آلفرد هیچکاک و ویلیام فریدکین آزمایش و ارائه شده است. حتی ارتش مدرن ما نیز به این اقدامات در «جنگ با تروریسم» علیه سربازان و غیرنظامیان در خارج و داخل کشور متهم شده است. این فیلم با تصاویر چشم‌گشا، مصاحبه‌های افشاگرانه، حکایات طنزآمیز و مجموعه‌ای از جلوه‌های بصری، به طور قاطع استفاده ادعایی از پیام‌های پنهان در تبلیغات، موسیقی، فیلم، تلویزیون، دستگاه‌های ضدسرقت، تبلیغات سیاسی، عملیات روانی نظامی و توسعه سلاح‌های پیشرفته را بررسی می‌کند. کارگردان، جف واریک، این را ماموریت شخصی خود قرار می‌دهد تا تعیین کند آیا این تاکتیک‌های فریبکارانه در «برنامه‌ریزی ملت» موفق بوده‌اند یا اینکه پیام‌های پنهان به دسته‌ای تعلق دارند که بسیاری آن را افسانه محلی می‌دانند.

فیلمی درباره زبان‌شناس و دگراندیش سیاسی برجسته آمریکایی و هشدار او در مورد نقش رسانه‌های شرکتی در تبلیغات مدرن.